Prowincja Nowa Szkocja
( ENSCO ) Nova Scotia
( FR ) Nouvelle-Écosse
( GD ) Alba Nuadh
Nowa Szkocja - Herb Nowa Szkocja – Flaga
( szczegóły )
Lokalizacja
PaństwoKanada Kanada
Administracja
KapitałGmina regionalna Halifax
Zastępca gubernatoraArthur Joseph LeBlanc z 2017 roku
PremierTim Houston (PC) od 2021
Języki urzędoweBrak ( de jure ); angielski i francuski ( de facto ); gaelicki kanadyjski
Data założenia1 lipca 1867
Terytorium
Współrzędne
stolicy
44 ° 51′16 ″ N 63 ° 11′57 ″ W  / 44.854444 ° N 63.199167 ° W44.854444; -63.199167 ( Nowa Szkocja )
Powierzchnia55 283 km²
Mieszkańcy939 531 [2] ( 2009 )
Gęstość16,99 mieszkańców / km²
Inne informacje
Kod pocztowyB (przedrostek)
NS (kod)
Strefa czasowaUTC-4
ISO 3166-2CA-NS
Nazwij mieszkańcówneo-szkocki
PKB(nominalnie) 34 188 mln C $ [3]
Reprezentacja parlamentarnaIzba : 11
Senat : 10
Motto( LA ) Munit haec et altera vincit
( IT ) Jeden broni , a inni wygrywają
Kartografia
Nowa Szkocja - Lokalizacja
Strona instytucjonalna
Symbole Nowej Szkocji
Ptak Rybołów
Drzewo Świerk
Kwiat Głóg
Minerał Agat

Nova Scotia (w języku angielskim i szkockim : Nova Scotia , w języku francuskim : Nouvelle-Écosse , w gaelickim szkockim : Alba Nuadh ) jest prowincją Kanady z widokiem na Ocean Atlantycki . Wraz z Nowym Brunszwikiem i Wyspą Księcia Edwarda jest jedną z trzech prowincji morskich . Stolicą jest Halifax . _ Inne duże miasta to Yarmouth , Sydney i Antigonish .

Geografia

Nowa Szkocja-mapa-2.png

Geografia fizyczna

Atlantycka prowincja Nowa Szkocja ma powierzchnię55 283  km² i tylko 934 782 [4] mieszkańców. Terytorium prowincji składa się głównie z półwyspu Nowa Szkocja , który rozciąga się na północny-wschód od stanu Maine w USA i jest połączony z lądem przesmykiem Chignecto oraz wyspą Cape Breton .

Całkowita długość całego wybrzeża wynosi łącznie studnię7500  km . _ Morze jest wszechobecne i to właśnie woda nadaje krajobrazowi jego charakterystyczne cechy: liczne są zatoki, rzeki, jeziora. Istnieje wiele obszarów leśnych i obszarów, które wciąż pozostają w stanie naturalnym.

Geografia antropogeniczna

Klimat

Według znanej klasyfikacji klimatów Köppen , Nowa Szkocja należy do zakresu Dfb i Dfc, czyli do klimatu zimnego, śnieżnego, leśnego , wilgotnego przez cały rok [5] z gorącym [6] lub chłodnym latem, [7] „ostatnie w najbardziej wysuniętych na północ obszarach regionu. [8] Nowa Szkocja jest półwyspem i dlatego jest w dużej mierze otoczona morzem [9]ale znajduje się również na wschód od ogromnego kanadyjskiego lądu, który zimą prawie całkowicie zamarza. Te dwa czynniki sprawiają, że klimat tej prowincji Kanady ma zarówno cechy morskie, jak i kontynentalne: morski ze względu na niższe temperatury w porównaniu z obszarami śródlądowymi kraju, ze względu na obfite opady deszczu, ciągłą wentylację i częste burze oceaniczne. kontynentalny ze względu na duże wahania temperatur pomiędzy sezonem letnim a zimowym.

Tak więc, jeśli latem zimny prąd oceaniczny [10] utrzymuje stosunkowo niskie temperatury powierzchni bardziej południowych mórz [11] , pomagając schłodzić obszary przybrzeżne i ograniczając nadmiar ciepła typowy dla najbardziej wewnętrznych obszarów w całej prowincji kraju, zimą, kiedy temperatury oceanu i Zatoki Fundy wahają się między4°C i0 ° C , Nowa Szkocja doświadcza mniej zimnych pór roku niż śródlądowe obszary Kanady, gdzie temperatury często spadają nawet poniżej -40. Co więcej, pod koniec sierpnia temperatury wód oceanicznych, które kąpią wybrzeża [12], sięgają18 ° C , ten czynnik sprawia, że ​​bryza morska jest aktywna, wydłużając sezon letni o kilka tygodni w porównaniu z najbardziej wewnętrznymi regionami Kanady. Dopiero zimą, gdy Zatoka św. Wawrzyńca i Cieśnina Northumberland całkowicie zamarzają, w najbardziej wysuniętych na północ obszarach Nowej Szkocji znikają wpływy wód morskich. Ponadto sezon zimowy ma tendencję do wydłużania się, gdy na początku wiosny północne obszary morskie [13] są nadal blokowane przez lód.

Region ten jest również obszarem o największych ilościach opadów na całym północno-wschodnim wybrzeżu między Stanami Zjednoczonymi a Kanadą . Rzeczywiście, Nowa Szkocja ma średnie roczne opady, które nie spadają poniżej1000 -1 100  mm i te same rzeźby regionu, składające się jedynie ze skromnych wzniesień, których maksymalne wzniesienie znajduje się w najbardziej na północ wysuniętym obszarze [14] , są w stanie jeszcze bardziej zwiększyć i tak już znaczne opady, do tego stopnia, że ​​na obszarze między przekroczone są wybrzeża Oceanu Atlantyckiego i Cape Breton1 600  mm średniorocznie [15] . W pozostałej części prowincji wykracza poza1 300 -1 400  mm , podczas gdy obszar najmniej deszczowy, około1 000 -1 100  mm , to ta położona wzdłuż Cieśniny Northumberland, która zamarzając zimą, powoduje, że obszary wysokiego ciśnienia, które tworzą się nad lodowymi ziemiami Kanady, stają się bardziej rozległe i stabilne. Opady są bardziej obfite w semestrze zimowym i stosunkowo mniej widoczne latem, ale w najmniej deszczowym miesiącu średnie miesięczne sumy opadów nie spadają poniżejOkoło 75–80 mm .

Średnio 15% całkowitych opadów w Nowej Szkocji przypada na śnieg, który na obszarze Cape Breton wzrasta do około 30%. Najmniej zaśnieżone obszary to oczywiście te najbardziej wysunięte na południe, między Oceanem Atlantyckim a Zatoką Fundy , gdzie nieco mniej niż150 cm śniegu rocznie. Na wewnętrznych terenach pagórkowatych i na wyspie Cape Breton cm przekracza 300 cm [16] . Obfite opady śniegu w Nowej Szkocji są również wynikiem marznącego arktycznego lub zachodniego powietrza przepływającego nad powierzchniami morskimi, które zazwyczaj nie zamarzają nawet w najzimniejszych miesiącach roku. Zjawisko podobne do bardziej znanego, które występuje u wybrzeży Wielkich Jezior Ameryki Północnej ( śnieżny efekt jeziora ). [17] Okres w roku, w którym na ziemi występuje co najmniej 2,5 cm śniegu, waha się od 110 dni na południowych wybrzeżach do 140 dni w głębi lądu i bardziej na północy.

Dla okresu 1979-1997 wydaje się, że:

1) na większej części Nowej Szkocji po raz pierwszy występuje okres co najmniej 14 kolejnych dni ze śniegiem na ziemi o minimalnej wysokości2 cm : występuje w drugiej połowie grudnia, wcześniej niż w pierwszej połowie miesiąca, w północno-wschodniej części Cape Breton i opóźnienie w porównaniu z pierwszą połową stycznia, na dalekim południu prowincji, gdzie znajduje się Yarmouth znajduje się . Wręcz przeciwnie, ostatnim, w którym średnio po raz ostatni wykryto te parametry na 2/3 Nowej Szkocji, jest okres połowy kwietnia z wyprzedzeniem w porównaniu z ostatnimi dwoma tygodniami marca na południowych obszarach regionu [ 18] i odroczenie w stosunku do połowy kwietnia w północno-wschodniej części Cape Breton. [19]

2) Średnio maksymalna roczna wysokość osiągana przez śnieg na ziemi [20] wynosi około40 cm nad większością prowincji, ale z mniejszymi wartościami na południowych wybrzeżach, a wyżej, ze szczytami do jednego metra, na środkowo-północnych obszarach Cape Breton, gdzie m.in. wznosi się Sydney, a niektóre obszary śródlądowe Nowej Szkocji na południowy wschód od Halifax . [21]

Cape Sable , południowo-wschodni kraniec Nowej Szkocji, jest najłagodniejszym obszarem w całej prowincji, z ponad 6 miesiącami w roku bez ujemnych temperatur. Jednak większość obszarów rolniczych w Nowej Szkocji ma od 120 do 130 dni bez mrozu, od końca maja do początku października, wzrastając do 140 na obszarach najbardziej wysuniętych na południe i spadając poniżej 100 na obszarze Cape Breton.

Latem wiatry są przeważnie południowe lub południowo-zachodnie, a zimą wieją z zachodu na północny zachód.

Nowa Szkocja ma bardzo wietrzny klimat i podlega częstym i nagłym wahaniom, nawet w ciągu 24 godzin. W ten sam zimowy dzień można przejść od słońca do deszczu, a na końcu do śniegu, tak jak śnieg może zmienić się w deszcz, który zaraz potem może zamarznąć lub słońce może powrócić.

Charakterystyczne dla regionu są mgły, ze względu na prawie stałą i dużą wilgotność przez cały rok. Częstsza w sezonie letnim i wzdłuż wybrzeży mgła jest spowodowana różnicą termiczną między Oceanem Atlantyckim a wyższą temperaturą powietrza, ale także zderzeniem cieplejszych i zimniejszych wód, Prądu Labradorskiego i oceanu. Często te morskie mgły mają tendencję do rozprzestrzeniania się nawet w najbardziej wewnętrznych obszarach, zwłaszcza w nocy. W rzeczywistości Nowa Szkocja jest jednym z regionów na świecie o największej liczbie dni mglistych. W niektóre dni mogą występować szybkie i gęste zaspy mgły, jednocześnie silny wiatr i opady, które w najzimniejszym okresie mogą być śnieżne. Lotnisko w Halifaksie, będąc bardziej w głębi lądu niż miasto, ma średnio 122 dni z co najmniej 1 godziną mgły, Yarmouth 118, podczas gdy Sydney , Wyspa Cape Breton, 80.

Dni bez słońca, dni z mniej niż 5 minutami nasłonecznienia, wynosi około 83, z maksimum między listopadem a lutym.

Ten region atlantycki, będący często miejscem kolizji różnych i dużych mas powietrza, zwłaszcza między kontynentalnymi, schodzącymi z kanadyjskiej Arktyki a południowymi i gorącymi, wznoszącymi się wzdłuż wschodnich wybrzeży, jest często nękany przez silne sztormy oceaniczne, głębokie. zagłębienia, które powodują spadek ciśnienia i wywołują silne wiatry oraz ulewne deszcze.

W rzeczywistości Nowa Szkocja jest nie tylko prowincją, w której występuje najwięcej burz w całej Kanadzie, ale może być również dotknięta burzami tropikalnymi, a nawet karaibskimi huraganami, które, zwłaszcza między późnym latem a wczesną jesienią, sięgają wzdłuż wschodniego wybrzeża Ameryka Północna . Najgwałtowniejszym z ostatnich czasów był z pewnością huragan Juan, który w pełni uderzył w stolicę Halifax we wrześniu 2003 roku. [22] Mimo to w Nowej Szkocji, ze względu na stosunkowo chłodne lata i skromne reliefy, tylko one sprzyjają konwekcji termicznej, duża liczba burze z piorunami, około 10 dni w roku, podczas gdy tornada są dość rzadkie.

Wszystkie cztery sezony Nowej Szkocji mają bardzo specyficzne cechy.

Jesienią łatwo przejść od jeszcze ciepłych dni do bardzo zimnych okresów, które dzięki prądom północno-zachodnim przynoszą opady śniegu wzdłuż wybrzeży w drugiej połowie sezonu. Zazwyczaj pierwszy sporadyczny śnieg na obszarach przybrzeżnych pada już w listopadzie. Indyjskie lato , ciepła jesień charakterystyczna dla Ameryki Północnej , jest tu zdecydowanie mniej upalne i rzadsze niż w Stanach Zjednoczonych i centralnych obszarach Kanady . To również pora, w której dzięki pierwszym chłodom dochodzi do zjawiska ulistnienia , czyli eksplozji intensywnego koloru o pastelowych odcieniach, zwłaszcza czerwieni i brązu, liści drzew liściastych .

Zima jest bardzo śnieżna, a minimalne temperatury mogą spaść poniżej -15º [23] . W tym sezonie nagła zmiana kierunku wiatrów [24] może powodować gwałtowne zmiany temperatur w ciągu 24 godzin, przechodząc od gwałtownych odwilży do szybkich mrozów lub odwrotnie. W chłodniejszych miesiącach średnie maksymalne temperatury nadmorskich miast Nowej Szkocji są poniżej zera lub w okolicach tej wartości.

Yarmouth , na skrajnym południu, a zatem w najmniej zimnym obszarze całego półwyspu, ma bezwzględną średnią termiczną, średnią między minimum a maksimum, ze stycznia z-3 ° C. Ale nawet w tej porze roku, zwłaszcza gdy wieją łagodniejsze prądy południowo-zachodnie, deszcze często występują na przemian ze śniegiem. Oczywiście zimowe deszcze są coraz mniej prawdopodobne, gdy oddalasz się od wybrzeża i kierujesz się na północ. W najzimniejszych miesiącach mogą wystąpić prawdziwe burze śnieżne , co najmniej 1 lub 2 każdej zimy, tj. burze, które powodują znaczne nagromadzenie w ciągu kilku godzin i bardzo gwałtowne wiatry, nawet poza150 km/h , a temperatury kilka stopni poniżej zera.

Wśród najbardziej imponujących serii sztormów , które nawiedziły Nową Szkocję, z pewnością należy pamiętać o tych wynikających z systemu depresji Atlantyku, nazwanej na cześć huraganu, który uderzył w ten sam region we wrześniu poprzedniego roku, White Juan , i który między 17 a 20 lutego W 2004 r. dotknął południowo-wschodnich prowincji Kanady , powodując wyjątkowe i ciągłe opady śniegu. W rzeczywistości, pod koniec drugiej dekady lutego tego roku, bardzo głęboka depresja atlantycka wzrosła na północy, ustawiając się najpierw na południe, a potem na wschód od wybrzeży Nowej Szkocji, uruchamiając w ten sposób gwałtowne wiatry z Nowej Szkocji. Północno-północny zachód. W poprzednich dniach bardzo zimne powietrze z Labradoraa we wschodniej Arktyce Kanady temperatura w miastach Nowej Szkocji spadła o kilka stopni poniżej zera.

Nadejście depresji natychmiast wywołało intensywne burze śnieżne, które sparaliżowały cały region. W niektórych przypadkach zamiecie śnieżne zamieniły się w prawdziwe burze śnieżne. Obfite opady śniegu, którym towarzyszyły wiatry o sile huraganu , w niektórych przypadkach zostały przekroczone120 km/h , zablokował układ drogowy i spowodował kilka przerw w dostawie prądu, zamknięcie szkół, fabryk i urzędów.Szkody były ogromne i nieobliczalne, na morzu niektóre fale osiągały 10/15 metrów wysokości. Wiele obszarów pobiło rekordy akumulacji śniegu w ciągu jednego dnia. W Halifax zmierzony śnieg osiągnął wysokość96 cm , w Dolnym Sackville 91 cm , w Yarmouth 83 cm . Dzięki nagromadzeniu eolicznym część budynków została zasypana śniegiem do wysokości II lub III piętra. Przywrócenie normalności zajęło kilka tygodni. [25] [26] [27] [28] [29] . Innymi bardzo niebezpiecznymi zjawiskami, zwłaszcza dla ruchu drogowego, które występują w najzimniejszych miesiącach roku, są przytłaczające deszcze i mgły oraz burze lodowe .

Wiosna pozostaje zimna, a do kwietnia pada śnieg, natomiast od maja, między naprzemiennymi zaburzeniami oceanów deszczowych a pierwszymi przedletnimi upałami, następuje stopniowy wzrost temperatur z prawdziwą eksplozją kolorów dzięki przebudzeniu się roślinność.

Lato jest ciepłe i deszczowe ze średnimi wartościami maksymalnymi, które na ogół nie przekraczają 22-23 °. W ciągu dnia obszary śródlądowe, z dala od chłodzącego wpływu morza, mają tendencję do rejestrowania około5°C wyższa niż na obszarach przybrzeżnych [30] . Niewiele jest dni, w których notowane są wartości termiczne powyżej 28°, ale może się zdarzyć, że bardzo gorące powietrze z centralnych Stanów Zjednoczonych dociera do tych wybrzeży, powodując rozpryskiwanie maksimów powyżej 30° [31] W tym sezonie, zwłaszcza w od wczesnych godzin porannych, ale nie tylko, tworzą się częste, rozległe i gęste zaspy mgły. [32] [33]

Sable Island to wyspa należąca do Nowej Szkocji, ale położona w300 km na południowy wschód od Halifax . Często jest omiatany przez bardzo gwałtowne burze i często pokryty gęstymi warstwami mgły. Jest to jedyne miejsce administracyjnie należące do tego województwa [34] objęte strefą klimatyczną C; w rzeczywistości tutaj najzimniejszy miesiąc, luty, ma średnią termiczną wynoszącą-1,4 ° C. Z drugiej strony sezon letni jest zdecydowanie chłodny. Opady są rozłożone przez cały rok, ale przy 9% śniegu w całkowitych rocznych opadach jest to również obszar najmniej śnieżny w całej Nowej Szkocji [35] [36]

Niebezpieczne zjawiska pogodowe. W regionie takim jak Nowa Szkocja, gdzie elementy pogodowe wyrażają się z całą swoją przemocą, regionalne centra pogodowe przywiązują dużą wagę do najbardziej szkodliwych zjawisk pogodowych. [37] Poniżej znajduje się lista najniebezpieczniejszych zdarzeń pogodowych mających wpływ na tę prowincję atlantycką:

  • grad , według kanadyjskiej służby meteorologicznej mówimy o gradzie, gdy średnica ziaren lodu wynosi co najmniej5 mm . Najbardziej gwałtowne gradobicia mogą być bardzo szkodliwe zarówno dla nieruchomości, jak i dla rolnictwa. W porównaniu z kanadyjskimi obszarami śródlądowymi i Wielkimi Jeziorami Nowa Szkocja jest mniej dotknięta gradobiciem, jednak co roku zjawiska te dotykają prowincję atlantycką, szczególnie latem, a w szczególności obszary śródlądowe i zachodnie, obszar Half Island Cove jest również bardzo dotknięty.
  • Gwałtowne deszcze i burze , w niektórych przypadkach deszcze mogą stać się bardzo intensywne i przybrać postać prawdziwych burz [38] z niszczeniem upraw, gwałtownymi powodziami i osuwaniem się ziemi. Centralny obszar Nowej Szkocji, w szczególności obszar Halifax, i ogólnie wybrzeża Atlantyku są najbardziej podatne na te zjawiska.
  • Latem obfite deszcze , w miesiącach letnich mogą wystąpić obfite opady, które mogą powodować prawdziwe powodzie, zwłaszcza jeśli trwają kilka dni. Między majem a wrześniem prawdopodobieństwo wystąpienia opadów deszczu przez trzy kolejne dni wynosi od 7% do 22% [39] , podczas gdy dziesięciodniowy okres deszczu jest bardziej prawdopodobny w północno-środkowej części półwyspu.
  • Ulewne deszcze zimowe , a także w cieplejsze miesiące, nawet zimą, nawet jeśli temperatury zimą w Nowej Szkocji są średnio poniżej zera, perturbacje prowadzące do ulewnych deszczy nie są rzadkością. Zjawiskom tym podlegają zwłaszcza obszary atlantyckie, które stają się jeszcze bardziej niebezpieczne, gdy woda z topniejącego śniegu doda się do opadów na glebach wcześniej pokrytych śniegiem. W takich przypadkach mogą wystąpić rozległe powodzie i gwałtowne powodzie. W okresie od 15 grudnia do 15 kwietnia sumy dni z opadami, zarówno w postaci śniegu, jak i w postaci płynnej, przekraczają25 mm waha się od maksymalnie 5-6 dni na wschodnim wybrzeżu Atlantyku, w rejonie Halifax, 4 na północnym, do minimum 1 dnia, a nawet mniej na obszarach graniczących z Nowym Brunszwikiem. Tutaj płynne opady zimowe są mniej prawdopodobne i obfite.
  • Ulewa, w niektórych warunkach mogą wystąpić opady ciekłe, ale w temperaturach poniżej zera. W takich przypadkach krople deszczu, gdy tylko zetkną się z jakąkolwiek powierzchnią, natychmiast zamarzają, tworząc ciężkie i śliskie warstwy lodu, które są bardzo niebezpieczne dla ludzi oraz ruchu drogowego i powietrznego, a także dla linii energetycznych, które można przewrócić. ciężar lodu, a także drzewa, które pod jego ciężarem mogą zapaść się, uszkadzając samochody i tworząc niebezpieczne sytuacje. W listopadzie 2004 r. wiele obszarów Nowej Szkocji pozostało w ciemności z powodu uporczywych i rzucających się w oczy zjawisk przytłaczającego deszczu, który zniszczył wiele słupów elektrycznych. Roczna częstotliwość tych zjawisk waha się od 20 dni na obszarach przybrzeżnych południa do 30-40 na innych obszarach morskich Centrosud, do maksymalnie 50-60 dni w południowej i przybrzeżnej części wyspy Cape Breton (najbardziej na północ wysunięty region Nowej Szkocji). O ile Yarmouth, atlantyckie miasto na dalekim południu, odnotowuje 5 godzin przytłaczających opadów w roku, Halifax na wybrzeżu środkowoatlantyckim od 20 do 23 godzin, podczas gdy w Sydney na północnym wybrzeżu dochodzi do 35 godzin.
  • Obfite opady śniegu , seria bardzo obfitych opadów śniegu, które w lutym 2004 r. dotknęły Nową Szkocję, z powodu tajfunu „White Juan”, nagromadzonego w ciągu jednego dnia do około 1 metra śniegu w Halifax, podkreślają niebezpieczeństwo wynikające z obfitych osadów śnieżnych, które prowadzą do zamykania szkół, fabryk i przedsiębiorstw, zawieszania ruchu, zawalania się dachów i innych szkód. Rocznie liczba śnieżyc o nagromadzeniu przekraczającym10 cm , wahają się od minimum 7 na południowym i południowo-zachodnim wybrzeżu, od Yarmouth do Halifax, do maksymalnie 10-11 w północnej części prowincji, na wyspie Cape Breton, gdzie znajduje się miasto Sydney, oraz Północno-wschodnia granica z prowincją Nowy Brunszwik, tu znajduje się miasto Amherst. Ogólnie rzecz biorąc, wschodnie obszary przybrzeżne Atlantyku są mniej podatne na te zjawiska niż zachodnie i północne obszary przybrzeżne.
  • Burze śnieżne, obfite opady śniegu w połączeniu z gwałtownymi wiatrami i bardzo niskimi temperaturami mogą zmieść Nową Szkocję. Są jednymi z najniebezpieczniejszych zjawisk pogodowych i mogą powodować zabicie linii telefonicznych i energetycznych, rozległe przerwy w dostawie prądu na kilka dni, zawalenie się drzew i wiele innych szkód. Dokładniej, zgodnie z kryteriami stosowanymi przez centra pogodowe w Nowej Szkocji, możemy mówić o śnieżycy, gdy trwa ona co najmniej 4 godziny i towarzyszy jej wiatr.40 km/h , temperatury spadają poniżej -3 °, a widoczność nie osiąga1 km . Przyjmując te parametry można wywnioskować, że w tej prowincji atlantyckiej liczba sztormów waha się od 3-4 sztormów rocznie na skrajnej północy wyspy Cape Breton do prawie 1 na obszarach oceanicznych. Yarmouth, na dalekim południowym wybrzeżu regionu, odnotowuje średnio 11 godzin rocznie sztormów, Shearwater, położonej kilka mil od Halifax. Jednak w najzimniejszych miesiącach w całej Nowej Szkocji, bez prawdziwych sztormów, często występują obfite opady śniegu z utrzymującymi się wiatrami i ograniczoną widocznością, które stwarzają problemy dla działalności człowieka.
  • Odśnieżarka , gdy ziemia jest pokryta śniegiem, wiatr, jeśli jest intensywny, może wznosić ogromne ilości, ograniczając widoczność i stwarzając liczne utrudnienia w ruchu. Na dużej części Nowej Szkocji występują 3-4 epizody dmuchaw śnieżnych, ze szczytami 6 na wyspie Cape Breton, podczas gdy na najbardziej wysuniętych na południe wybrzeżach Atlantyku może spaść do 1-2 epizodów. Dni z podmuchami śniegu wahają się od 20 na dalekiej północy do nieco ponad 10 na południowych wybrzeżach Atlantyku.
  • Skrajne mrozy , w okresach zimowych z bardzo niskimi temperaturami są częste, ale w niektórych przypadkach wartości termiczne mogą spaść o kilkadziesiąt stopni poniżej zera stwarzając zagrożenie dla fauny, flory i ludzi, zwłaszcza bezdomnych i pracujących na otwarty. Biorąc pod uwagę okres 10 lat, bezwzględne wartości minimalne można odnotować do około -20 na skrajnym południowo-wschodnim cyplu wybrzeża Atlantyku [40] , wartości między -25 a -30 na pozostałych południowych obszarach przybrzeżnych i ogólnie , na obszarach morskich Atlantyku skierowanych na wschód, temperatury około -30 na północnych i zachodnich obszarach przybrzeżnych, minimum poniżej -30 na obszarach śródlądowych półwyspu Nowa Szkocjai temperatury poniżej -35 w kilku zachodnich obszarach śródlądowych graniczących z Nowym Brunszwikiem. Jeśli jednak weźmiemy pod uwagę absolutne minimalne wartości, jakie kiedykolwiek zarejestrowano, znajdziemy minima około -25 na skrajnym południowym wybrzeżu, poniżej -35 na środkowo-północnych obszarach przybrzeżnych, aż do szczytów poniżej -50-55 na zachodnich obszarach śródlądowych Prowincja.
  • Bardzo niskie temperatury odczuwalne na wietrze, temperatura chłodzenia jest wartością cieplną, inną niż rzeczywista rejestrowana przez termometry, odczuwana przez ciało podczas wiatru. Im większa siła wiatru, tym niższa temperatura odczuwana przez ciało. W niektórych przypadkach, gdy temperatury są bardzo niskie, chłód wiatru może być bardzo niebezpieczny dla życia ludzkiego i powodować szybkie zamarzanie. Najbardziej narażeni na niebezpieczeństwo wiatru o bardzo niskich temperaturach są zwierzęta, rośliny, pracownicy plenerowi i bezdomni. W najbardziej ekstremalnych przypadkach obliczono temperatury odczuwalne poniżej -60 °, podczas gdy również na południowych wybrzeżach odczuwalne temperatury mogą spaść do około -35 °.
  • Uderzenia piorunów ogólnie, choć nie zawsze, kojarzą się z burzami Uderzenia piorunów są niebezpieczne zarówno dla ludzi i zwierząt, jak i dla pożarów, zwłaszcza pożarów lasów, które mogą wywołać. W Nowej Szkocji większość uderzeń piorunów ma miejsce w sezonie letnim, podczas gdy w chłodniejszych miesiącach zdarzają się rzadko. Obszary najbardziej dotknięte tymi zjawiskami to obszary wschodnie na granicy z Nowym Brunszwikiem , podczas gdy regiony północne, zwłaszcza między Sydney i Mira Bay, są najmniej dotknięte.
  • Silne burze , Nowa Szkocja nie ma dużej liczby burz z piorunami [41] . Ale nawet tutaj mogą uderzyć, nawet z dużą przemocą, tworzącą się szczególnie w sezonie letnim. Niebezpieczeństwa burz są spowodowane przez silne wiatry, gwałtowne i skoncentrowane deszcze w krótkim czasie, niszczycielskie gradobicia, uderzenia piorunów i wywołane przez nie tornada. Centralny obszar Nowej Szkocji, od Amherst, na granicy z Nowym Brunszwikiem, do zaplecza Halifax i od Truro, nad Zatoką Cobequid, do Middleton, Zatoki Fundy, jest najbardziej dotknięty tymi zjawiskami. wydarzenia gwałtowne rok. Wybrzeże daleko na południe, między Yarmouth i Clarks Harbour, najbardziej wysunięte na wschód wybrzeże półwyspu Half Island Covea najbardziej wysunięte na północ wybrzeża Nowej Szkocji, Zatoka Św. Wybrzeża Zatoki Fundy odnotowują nawet kilkanaście dni burz w roku. Lipiec to miesiąc, w którym występują najczęściej.
  • Huragany , z pewnością najgroźniejszymi zjawiskami pogodowymi, które mogą mieć wpływ na Nową Szkocję, są huragany. W rzeczywistości, od czasu do czasu, pomimo północnej szerokości geograficznej regionu, niektóre z nich wznoszą się bardzo niebezpiecznie wzdłuż atlantyckiego wybrzeża Stanów, uderzając w Nową Szkocję. Na ogół przybywają już zdegradowane do „prostych” burz tropikalnych, ale czasami docierają do wybrzeży prowincji jako prawdziwe huragany. W każdym razie skutki są katastrofalne. Huragan z września 2003, kategoria 2 z porywami do185 km/h , spowodowało obie fale dochodzące do 20 metrów na obszarze tuż za portem Halifax i ulewne deszcze. Cały region może być dotknięty tymi wiatrami, ale to przede wszystkim obszary przybrzeżne Atlantyku doznają największych szkód. W latach 1901-2000 na region dotknęło 19 sztormów tropikalnych i 19 rzeczywistych huraganów, z których trzy należały do ​​kategorii 2.
  • Tornada , dość rzadkie zjawiska, ale nie niemożliwe są tornada. Najbardziej narażone na tornada jestwybrzeże północno-zachodnie [42] .
  • Gwałtowne wiatry. Widzieliśmy, że Nowa Szkocja jest regionem bardzo wietrznym, narażonym na intensywne i częste wiatry: zamiecie, podmuchy śniegu, huragany, tornada, burze, porywy w burzach, ale także intensywne wiatry związane z normalnymi depresjami stwarzają liczne problemy przy wycinaniu drzew, odkrywaniu dachów, spowalniając ruch, zwiększając uczucie zimna. Greenwood u wybrzeży w Zatoce Fundy odnotowuje 36 dni z wiatrami od52 km/h z czego 14 z wiatrami zaczynającymi się od63 km/h , Shearwater 16 i 4 dni, Sydney 19 i 6 dni, Yarmouth 13 i 2 dni, ale Sable Island 73 i 29 dni. Nagrywaj wybuchy ponad140 km / h odnotowano wzdłuż wszystkich obszarów przybrzeżnych prowincji ze szczytami, wzdłuż Zatoki Fundy, nad180 km/h .
  • SuszaNowa Szkocja to region, który przez cały rok cieszy się obfitymi opadami deszczu. Susza jest zatem zjawiskiem bardzo mało prawdopodobnym, ale nie całkowicie niemożliwym. Latem 2001 r. przedłużający się niedobór w porównaniu do średniej opadów deszczu nawiedził niektóre obszary Nowej Szkocji i Nowego Brunszwiku, powodując spadek produkcji ziemniaków nawet o 50%, 50-75% borówki i gwałtowny spadek innych produkty takie jak siano, fasola i jabłka. Szkody gospodarcze były poważne, czego konsekwencją był spadek PKB i wzrost bezrobocia. Prawdopodobieństwo, że okres 10 kolejnych dni bez opadów wystąpi między majem a wrześniem, jest większe w środkowo-południowych obszarach prowincji atlantyckiej, gdzie dzwony wyżowe łatwiej propagują z południowych i śródlądowych obszarów Stanów Zjednoczonych. W każdym razie kursy wahają się od maksymalnie 9-13%[43] do minimum 0-3%. [44]
  • Intensywne upały , podobnie jak w przypadku suszy, prowincja atlantycka jest mniej narażona na dotkliwe fale upałów niż śródlądowa Kanada, ale nawet tutaj, choć w mniejszym stopniu niż na obszarach bardziej kontynentalnych, wysokie wartości termiczne nie są niemożliwe. W takich przypadkach zużycie energii elektrycznej wzrasta dzięki zastosowaniu klimatyzatorów. W niektórych epizodach maksymalne zarejestrowane wartości termiczne przekraczały 40 ° w okresach ponad 50 lat, podczas gdy zwykle poniżej tego okresu wartości bezwzględne nie przekraczają 35 °. Najwyższe wartości odnotowano w obszarach najbardziej wewnętrznych oraz w niektórych obszarach przybrzeżnych wschodniego i północnego Atlantyku, podczas gdy najniższe wartości odnotowano w obszarach przybrzeżnych najbardziej wysuniętych na południe.
  • Wysokie wskaźniki ciepła , oczywiście upał staje się jeszcze bardziej dokuczliwy, gdy wiąże się z wysokimi wskaźnikami wilgotności. Te dwa czynniki, wysoka temperatura i wysoka wilgotność, mogą sprawić, że odczuwana temperatura będzie znacznie wyższa niż rzeczywista, nawet powyżej 40°. Stąd zjawisko ciepła. W takich sytuacjach mogą wystąpić poważne problemy, takie jak choroby skóry i wyczerpanie cieplne. Są to jednak bardzo rzadkie sytuacje w regionie atlantyckim. Obszary najbardziej narażone na te zjawiska to te najbardziej wysunięte na zachód [45]oraz obszary między rzeką St. Marys a niskimi wzgórzami Cape George, w pobliżu miasta Antigonish; na tych obszarach zarejestrowano odczuwalne temperatury, znacznie wyższe niż te faktycznie zmierzone, nawet powyżej 45°. Ogólnie rzecz biorąc, dni, w których odnotowuje się indeksy cieplne powyżej 30°, wahają się od 10, a nawet mniej, w najbardziej wysuniętych na południe obszarach przybrzeżnych, do 30 w regionie zachodnim, położonym między brzegami Minas Bacin.
  • Mists , Nowa Szkocja, a zwłaszcza obszary przybrzeżne Atlantyku, to jeden z najbardziej mglistych obszarów na świecie. W niektórych przypadkach dni mgły w roku mogą przekraczać 130. Przy bardzo słabej widoczności problemy z ruchem mogą być poważne.
  • Powodzie przybrzeżne , w przypadku silnych wiatrów i intensywnych spadków ciśnienia, powierzchnie morza mogą wezbrać nawet kilka metrów. Cykle pływowe, konfiguracja linii brzegowej i użytkowanie gruntów mogą sprawić, że powodzie przybrzeżne spowodowane inwazją wody morskiej będą jeszcze bardziej szkodliwe i niebezpieczne. W 1869 r. burza tropikalna „Saxby Gale”, która zbiegła się z silnym przypływem, mocno uderzyła w Zatokę Fundy, powodując wyjątkowy wzrost poziomu morza, aw konsekwencji powodzie w miastach takich jak Sackville i Amherst. Burza „Dzień świstaka” spowodowała również wyjątkowe powodzie na wybrzeżach [46] , niszcząc mola, budynki i łodzie za szkody liczone w dziesiątkach milionów dolarów.

Historia

Od początków do pierwszego europejskiego kontaktu

Około 11 000 lat temu populacje paleoamerykańskie dotarły do ​​miejsc należących do dzisiejszej Nowej Szkocji i rozbiły obóz. Uważa się, że archaiczne populacje Indian istniały na tym obszarze już od 1000 do 5000 lat temu. Mi'kmaq , Pierwszy Naród prowincji i regionu, są ich bezpośrednimi potomkami.

Jedyną pewną osadą Wikingów w Ameryce Północnej jest L'Anse aux Meadows , co świadczy o tym, że Wikingowie badali kontynent 500 lat przed Krzysztofem Kolumbem .

Toczy się debata na temat miejsca, w którym mógł wylądować wenecki odkrywca Giovanni Caboto , ale większość zgadza się co do identyfikacji wyspy Cape Breton w 1497 roku . Pierwsza europejska osada w Nowej Szkocji powstała ponad wiek później, w 1604 roku . Francuzi, dowodzeni przez Pierre'a Dugua, Sieur de Monts założyli pierwszą stolicę kolonii Acadia w Port Royal , później przenieśli się do pobliskiego Annapolis Royal po zniszczeniu przez angielski atak. W tym samym roku francuscy rybacy założyli osadę w Canso.

Okres kolonialny

W 1620 r. Rada Plymouth dla Nowej Anglii pod przewodnictwem króla Jakuba IV wyznaczyła wszystkie wybrzeża Akadii i środkowy Atlantyk na południe od Zatoki Chesapeake jako kolonię Nowej Anglii . Pierwsza udokumentowana osada szkocka w obu Amerykach miała miejsce w 1621 r . w Nowej Szkocji. W dniu 29 września 1621 roku dokument założenia nowej kolonii został wydany przez Jakuba VI Williamowi Aleksandrowi, 1. hrabia Stirling , aw 1622 roku pierwsi osadnicy opuścili Szkocję .

W 1627 roku wybuchła wojna między Anglią a Francją z Francuzami, którzy odbili założony przez siebie Port Royal. Ale odpowiedź Anglików nie nadeszła długo: w tym samym roku szkocki i angielski kontyngent zniszczył osadę, zmuszając Francuzów do opuszczenia. Tak więc w 1629 roku w Port Royal zbudowano pierwszą szkocką osadę. Statut kolonii Karty określał jako Nowa Szkocja całą ziemię między Nową Fundlandią a Nową Anglią .

Sytuacja nie trwała jednak długo: w 1631 roku za panowania króla angielskiego Karola I na mocy traktatu suzańskiego Nowa Szkocja została zwrócona Francji. Szkoci zostali zmuszeni do opuszczenia kolonii.

W 1654 król Francji Ludwik XIV mianował arystokratę Nicholasa Denysa gubernatorem Akadii . Brytyjskie siły kolonialne odbiły Akadię w czasie wojny króla Wilhelma , ale Anglia pod koniec działań wojennych i dzięki traktatowi ryswickowi zwróciła terytorium Francji. Terytorium powróciło ponownie pod angielską koronę podczas wojny królowej Anny , a podbój ten został potwierdzony traktatem w Utrechcie z 1713 roku . Francja zachowała jedynie własność Île St Jean ( Wyspa Księcia Edwarda ) i Île Royale (Wyspa Cape Breton),Twierdza Louisbourg strzegąca szlaków morskich do Quebecu . Twierdza została zdobyta przez brytyjskie wojska kolonialne i ostatecznie przekazana w wyniku wojny francusko-indyjskiej z 1755 roku .

Region kontynentalny Nowej Szkocji stał się kolonią brytyjską w 1713 roku, chociaż Samuel Vetch był gubernatorem niepewnego terytorium zdobytego wraz z upadkiem Port-Royal ( obecnie Annapolis Royal ) w Akadii już w październiku 1710 roku . Władcy byli coraz bardziej zaniepokojeni niechęcią francuskojęzycznych i rzymskokatolickich Akadyjczyków (większość w nowej kolonii) do złożenia przysięgi wierności Koronie Brytyjskiej. Kolonia pozostała w dużej mierze akadyjska pomimo ustanowienia stolicy prowincji w Halifaxoraz przybycie do Lunenburga w 1753 r. dużej liczby nowych protestanckich osadników zagranicznych (głównie Niemców). W 1755 Brytyjczycy przymusowo wypędzili ponad 12 000 Akadyjczyków, co stało się znane jako Wielkie Wygnanie lub Wielkie Wypędzenie.

W 1763 roku wyspa Cape Breton stała się częścią Nowej Szkocji. W 1769 roku Wyspa Św. Jana (obecnie Wyspa Księcia Edwarda ) stała się odrębną kolonią. Hrabstwo Sunbury zostało utworzone w 1765 roku i obejmowało tereny dzisiejszego Nowego Brunszwiku i wschodniego Maine . W 1784 zachodnia część kontynentalnej Nowej Szkocji została oddzielona i stała się prowincją Nowy Brunszwik , podczas gdy terytorium Maine znalazło się pod kontrolą nowo niepodległego stanu Massachusetts . Cape Breton stał się kolonią w1784 , ale powrócił do Nowej Szkocji w 1820 .

Większość przodków współczesnej Nowej Szkocji pojawiła się w następstwie wypędzenia Akadyjczyków. W latach 1759-1768 przybyło z Nowej Anglii około 8000 osadników . Kilka lat później około 30 000 lojalistów, amerykańskich torysów, osiedliło się w dzisiejszych prowincjach morskich Kanady po klęsce Wielkiej Brytanii w amerykańskiej wojnie o niepodległość . Z tych 30 000 około 14 000 osiedliło się w Nowym Brunszwiku , a 16 000 w Nowej Szkocji. Około 3000 to niewolnicy pochodzenia afrykańskiego, z których jedna trzecia wkrótce przeniosła się do Sierra Leone w 1792 r.. Duża liczba Szkotów wyemigrowała do Cape Breton, a przynajmniej do zachodnich regionów kolonii, między końcem XVIII a XIX wiekiem.

Od Konfederacji Kanadyjskiej do dziś

Nowa Szkocja była pierwszą kolonią brytyjską w Ameryce Północnej i Imperium Brytyjskim, która uzyskała samorządność w styczniu-lutym 1848 r . dzięki wysiłkom Josepha Howe'a . Kolonia i jej premier Charles Tupper przyczynili się do powstania Konfederacji Kanadyjskiej w 1867 roku, wraz z Nowym Brunszwikiem i Prowincją Kanady .

W 1917 Halifax , stolica prowincji, padła ofiarą tragicznego wydarzenia, które pozostało niezatarte w pamięci jego obywateli i większości Ameryki Północnej . Wczesnym rankiem 6 grudnia 1917 francuski okręt wojskowy Mont Blanc przewożący dziesiątki ton amunicji do rozdartej wojną Europy zderzył się z belgijskim frachtowcem wojskowym Imo. Załoga opuściła dryfujący statek w zatoce miejskiej, aw międzyczasie statek zapalił się, zwracając uwagę tysięcy ludzi na miejskie doki. Około godziny 09.00 statek eksplodował, wyzwalając tak niszczycielską moc, że fala uderzeniowa dosłownie porwała całą północną część miasta. W wyniku wybuchu zginęło prawie 3000 osób, 9 000 zostało rannych, a 30 000 zostało bez dachu nad głową. Oprócz zniewagi, dzień po tym, jak zniszczone miasto nawiedziły obfite opady śniegu. Pomoc dotarła z całego świata iw ciągu kilku miesięcy miasto zostało odbudowane. Do dziś Eksplozja Halifax posiada negatywne wyróżnienie „Najpotężniejsza eksplozja kiedykolwiek przed Bombą Atomową”. L'został znaleziony około 10 km od miejsca wybuchu, a ryk słychać było z odległości do 180 km .

Termin Nova Scotian jest używany w języku angielskim w odniesieniu do mieszkańca Nowej Szkocji , a w języku francuskim używa się terminu Néo-Écossais .

Gospodarka

Nowa Szkocja, do niedawna znana jako „zapomniana prowincja”, to prężnie rozwijający się region gospodarczy. Z gospodarki opartej na rybołówstwie i leśnictwie ewoluuje w jedną z usług: turystykę, informatykę i przemysł lotniczy. Ponadto zidentyfikowane na Atlantyku złoża ropy i gazu czynią go strategicznym regionem energetycznym. Stolica prowincji Halifax to duże nowoczesne miasto z historycznym sercem. Charakteryzuje się dużym portem, kilkoma uczelniami, filiami wielu ważnych firm oraz intensywnym życiem kulturalnym.

Kultura

Nowa Szkocja jest domem dla najstarszych miast Ameryki Północnej, a w każdym miejscu obchodzony jest tradycyjny festiwal. Słynne są uroczystości klanów szkockich i bankiety Akadyjczyków (pochodzący z Francji).

Obecność klanów szkockich jest tak głęboko zakorzeniona, że ​​na niektórych obszarach używa się gaelickiego szkockiego , w jego odmianie dialektu kanadyjskiego . Szkocka kultura w Nowej Szkocji ( Alba Nuadh , gaelickie imię) jest szczególnie odczuwalna, tak bardzo, że wiele celtyckich festiwali jest jednymi z najbardziej serdecznych festiwali w regionie.

Flora i fauna

Nowa Szkocja posiada rozległe obszary, które zachowały swój naturalny stan, łosie i orły są domem dla lasów . W wodach atrakcją dla wędkarzy są łososie , szczupaki i okonie oraz pstrągi . Tutaj wzdłuż wybrzeży rozwija się typowa roślinność występująca w górach we Włoszech. W okolicznych morzach występują liczne walenie , takie jak wieloryby i delfiny , dla których obserwowanie wielorybów jest bardzo popularne wśród turystów i miłośników. Nierzadko spotyka się również foki i serwetki.

Infrastruktura i transport

Nowa Szkocja jest jedną z części kontynentu amerykańskiego najbliżej Europy i można do niej dotrzeć w ciągu zaledwie 5-6 godzin lotu z Europy i półtorej godziny z Nowego Jorku . Bezpośrednie loty są dostępne z Nowego Jorku , Bostonu , Toronto , Montrealu , Hamburga , Frankfurtu , Monachium , Amsterdamu i Londynu do międzynarodowego lotniska Halifax Stanfield , stolicy prowincji. Yarmouth na południu ma regionalne lotnisko, a także port z szybkim połączeniem, które zajmuje 3 godziny do Portland w USA.

Notatka

  1. ^ Dane demograficzne Kanady : Tabela 2 Kwartalne dane demograficzne , na statcan.gc.ca , Statistics Canada , 26 marca 2009. Źródło: 2 czerwca 2010 .
  2. ^ [1]
  3. ^ Produkt krajowy brutto, w oparciu o wydatki, według prowincji i terytoriów , na www40.statcan.ca , Statistics Canada , 10 listopada 2009. Pobrane 2 czerwca 2010 (zarchiwizowane z 20 kwietnia 2008) .
  4. ^ Dane szacunkowe dotyczące populacji Kanady 2007-09-27 , na statcan.ca , Statistics Canada. Pobrano 27 września 2007 (zarchiwizowane z 13 października 2007) .
  5. ^ To znaczy, żadnych miesięcy bez lub z niewielkimi opadami deszczu.
  6. ^ Ale przy średnich temperaturach najgorętszego miesiąca poniżej 22 °.
  7. ^ Mniej niż 4 miesiące ze średnimi powyżej 10 °.
  8. ^ Światowa mapa klimatów
  9. ^ Ocean Atlantycki na wschodzie i północnym wschodzie, Zatoka św. Wawrzyńca na północnym zachodzie i Zatoka Fundy na południowym zachodzie.
  10. ^ I ogólnie łagodzące działanie wód.
  11. ^ Do 8° wody Zatoki Fundy i Oceanu Atlantyckiego .
  12. ^ Nawet te najbardziej wysunięte na północ.
  13. ^ Zatoka Fundy także sporadycznie .
  14. ^ Na wyspie Cape Breton osiągają 530 metrów wysokości.
  15. ^ Halifax , stolica , która znajduje się w centrum półwyspu i graniczy z Oceanem Atlantyckim , ma średnioroczną średnią1 508  mm .
  16. ^ Historyczne rekordy Halifax mają średnią roczną około160 cm .
  17. ^ Śnieg z efektem jeziora
  18. ^ Jest pierwsza połowa marca na wybrzeżu Dalekiego Południa, Yarmouth i okolicach.
  19. ^ Do pierwszej połowy maja w najbardziej na północ wysuniętej części półwyspu Nowej Szkocji .
  20. ^ Nie mylić z całkowitymi nagromadzeniem.
  21. ^ Średnie śniegi 1979-1997 Zarchiwizowane 9 lutego 2009 w Internet Archive .
  22. ^ Dynamika huraganu Juan Zarchiwizowane 26 lipca 2007 w Internet Archive .
  23. ^ Tutaj absolutne negatywne zapisy spadają, nawet na obszarach przybrzeżnych, powyżej -20 / -30º.
  24. ^ Atlantyk, Arktyka, Południe lub Zachód.
  25. ^ White Juan Zarchiwizowano 11 marca 2007 r. w Internet Archive .
  26. ^ 1) Galeria zdjęć z burzy z lutego 2004 r.
  27. ^ 2) Galeria zdjęć z zamieci śnieżnej z lutego 2004 roku , na stronie hrsbstaff.ednet.ns.ca . Pobrano 22 czerwca 2008 r. (Zarchiwizowane z oryginału 31 marca 2008 r.) .
  28. ^ 2) Luty 2004 Galeria zdjęć Blizzarda Zarchiwizowane 18 października 2004 w Internet Archive .
  29. ^ 4) Galeria zdjęć z burzy z lutego 2004 [ link uszkodzony ]
  30. ^ Efekt odświeżenia, który utrzymuje się nawet w nocy, ale sprowadza się do różnicy ok2 ° C.
  31. ^ Rekordy wszech czasów przekraczają 35 °.
  32. ^ Tabele średnich i skrajnych wartości klimatycznych w Nowej Szkocji zarchiwizowane 10 czerwca 2008 r. w Internet Archive .
  33. ^ Charakterystyka klimatu Nowej Szkocji Zarchiwizowane 19 kwietnia 2010 r. w Internet Archive .
  34. ^ Z wyjątkiem kilku nielicznych nadmorskich miasteczek na dalekim południu Nowej Szkocji.
  35. ^ Opis klimatu Sable Island Zarchiwizowane 18 lutego 2010 w Internet Archive .
  36. ^ Średnie i ekstrema pogodowe na Sable Island
  37. ^ Strona z listą i opisem wszystkich niebezpiecznych wydarzeń pogodowych w Kanadzie
  38. ^ Nowa Szkocja doświadczyła deszczu do15-20 mm w 5 minut,45 mm w 30 minut,60 mm w 1 godzinę,150 mm w 12 godzin, a nawet więcej i230 mm w 24 godziny.
  39. ^ Zwłaszcza na obszarach najbardziej wysuniętych na wschód, graniczących z Nowym Brunszwikiem i obszarem Halifax.
  40. ^ Clark's Harbor i Lower Woods Harbor.
  41. ^ Znacznie liczniejszy w Nowym Brunszwiku iw amerykańskim stanie Maine.
  42. ^ a b Na południe od prowincji Wyspa Księcia Edwarda.
  43. ^ Na przykład w Roseway, Summerville, Weymouth Falls czy Collegeville.
  44. ^ Na przykład na Sable Island lub Cheticamp.
  45. ^ Najbliżej przegrzanych śródlądowych równin kanadyjskich.
  46. ^ Morze wznosi się 1,2 metra w Saint John i 1,5 metra w Yarmouth.

Powiązane przedmioty

Inne projekty

Zewnętrzne linki

  Portal Kanady : Uzyskaj dostęp do wpisów Wikipedii o Kanadzie