Arnaldo Pomodoro w 1975 roku.
Nagroda 1990 Cesarska Nagroda

Arnaldo Pomodoro ( Morciano di Romagna , 23 czerwca 1926 ) jest włoskim rzeźbiarzem i złotnikiem .

Uważany jest za jednego z najwybitniejszych współczesnych rzeźbiarzy włoskich [1] , znanych i cenionych także za granicą. Jest starszym bratem rzeźbiarza Giò Pomodoro .

Słynie przede wszystkim z preferowanych przez siebie w swoich pracach z brązu sfer , które rozpadają się, „łamią” i otwierają przed widzem, który skłania się do badania i odkrywania wewnętrznego mechanizmu, w kontraście między idealna gładkość formy i ukryta złożoność wnętrza.

Biografia

Pomodoro studiował jako geodeta [2] , a następnie niemal natychmiast poświęcił się rzeźbie, do której stopniowo rozwinął ogromną pasję, na początku lat pięćdziesiątych [3] . Powoli ewoluuje jego charakterystyczny, nieformalny język, dostosowując się od czasu do czasu do właściwości użytego materiału: najpierw złoto i srebro na biżuterię, potem żelazo , drewno , beton i brąz, które staną się jego podstawowym materiałem do drobnych prac i za monumentalne rzeźby , które przyniosły mu sławę [3] .

Lancia di Luce pod śniegiem, Terni

Od 1954 mieszka i pracuje w Mediolanie obok Darsena di Porta Ticinese [4] .

W latach 1961 i 1962 należał do Lucio Fontany i innych z nieformalnej grupy „Continuità” [5] , dzięki czemu udoskonala swój styl, wyrażając swoją sztukę w równowadze między zewnętrzną geometrią a wewnętrznymi mechanizmami monumentalnego dzieła, bardziej odpowiadające jego zdolnościom ekspresyjnym o zmniejszonych wymiarach, które nie pozwalają mu badać w obrębie reprezentowanego podmiotu.

Jego prace są obecne w różnych miastach świata takich jak: Lampedusa , Sorrento , Rimini , Pesaro , Genua, Rzym , Mediolan , Terni , Turyn , Tivoli , Belluno , San Giovanni Rotondo (w bazylice San Pio Renzo Piano) Kopenhaga , Brisbane , Dublin (naprzeciwko słynnego Trinity College ), Los Angeles , a także występujący w Mills College w Kalifornii , w Cortile della Pigna deiMuzea Watykańskie , w największych światowych muzeach oraz w ONZ [5] .

Nauczanie

Pomodoro wykładał także, przez krótki czas, na wydziałach artystycznych kilku amerykańskich uniwersytetów [6] , m.in. Stanford , Kalifornia , Berkeley i „Mills College [3] . Kieruje „TAM Center” (Artistic Treatment of Metals) dla szkolenie młodzieży, utworzone we współpracy z Gminą Pietrarubbia w Montefeltro , gdzie spędził większość dzieciństwa , od 1990 roku [7] .

Styl

Arnaldo Pomodoro przy pracy na artystycznej fotografii Paolo Monti z 1975 roku

„Wszystko zostało utowarowione. Ludzie z pieniędzmi chcą kupować sztukę, a sztuki nie można kupić ”

( Reader's Digest Selection , marzec 2002 )

W jego sztuce dominuje rygorystyczny „geometryczny duch”, w którym każda forma dąży do wolumetrycznej istotności kuli , sześcianu , walca , stożka , równoległościanu i innych doskonałych brył euklidesowych , ostro wyciętych, których powtórzenia w szykach lub segmentach, prostoliniowe lub kołowe, są porównywalne z następstwem nut w kompozycji muzycznej , albo z maszynowymi trybikami ukrytymi w masywnych pojemnikach, częściowo widocznymi przez pęknięcia i nacięcia łamiące zewnętrzne gładkie powierzchnie [8] .

Spójność w powiązaniu struktur wewnętrznych z zewnętrzną monumentalnością wielkoformatowych dzieł ożywia twórczość Pomodoro [5] .

Przestrzeń zewnętrzna nie istnieje: wszystko dzieje się w środku, w „trzewiach” zamkniętych gładkimi i lśniącymi ścianami, w przejrzystych kubaturach, doskonale zarysowanych [9] .

Autorytet i znaczenie artysty wynikają nie tylko ze szczerości, która trzyma go za rękę, ale także z innowacyjnego znaczenia, jakie udaje mu się nadać jednemu lub kilku elementom swojej wypowiedzi: to znaczy z oryginalności, jaką te elementy przybierają. w kontekście ekspresyjnym [10]. W przypadku Arnaldo Pomodoro rzeźba niesie ze sobą aspirację i przeznaczenie wolności. Od samego początku jego prace, pierwsze reliefy, celebrują twórczość spontanicznego i fantastycznego kunsztu rzemieślniczego, ujawniającego życiową radość i siłę, nasyconą jednak archaiczną świętością. Alfabet w kształcie klina, który dał początek ekspresyjnej poetyce Pomodoro, urzeczywistnia się w wymiarze, w którym miesza się przestrzeń doświadczenia i pamięci. Plastyczny znak Pomodoro jest składnikiem języka, który sam w sobie ma nieokreślone i nieokreślone możliwości, który chce ignorować rzeczy, ponieważ wydają się sięgać głębią, która czasami jest niewiele poza tym, co bezpośrednie, i która podsumowuje i koncentruje w sobie całą esencję rzeczywistość. Robienie sztuki staje się tworzeniem, tworzeniem jak u Klee”[11]

Inne prace

Prace Pomodoro na całym świecie nie kończą się na tych z poprzedniej listy.

Prawdziwa perła folii , atrium mediolańskiego biura Rank Xerox, via Andrea Costa 17. Fot. Paolo Monti z autografem z 1965 roku.
Kolumna Podróżnika , 1962. Spoleto.

Praca Kolumna podróżnika z 1962 roku , stworzona na wystawę, której kuratorem był Giovanni Carandente w Spoleto Sculture in città , wyznacza przejście Pomodoro do rzeźby wolumetrycznej. Jest to pierwsze dzieło rzeźbiarza na dużą skalę. Pod koniec wystawy praca została hojnie przekazana miastu Spoleto.

W 1991 roku jego praca Disco Solare została umieszczona przed Pałacem Młodzieży w Moskwie , jako dar dla Związku Radzieckiego od rządu włoskiego w okresie pozimnowojennej odwilży . W następnym roku 1992 w Darmstadt w Niemczech , w ogrodach nowego Budynku Poczty i Telekomunikacji , umieszczono kolejną wielkoformatową pracę Papyrus .

W 1993 roku Centrum Zaawansowanej Biotechnologii w Genui zleciło Pomodoro monumentalną pracę z brązu przedstawiającą źródła badań , pracę umieszczoną pośrodku dużej fontanny [12] .

W 1995 roku stworzył rzeźbę ku czci zmarłego wielkiego reżysera Federico Felliniego na zlecenie gminy Rimini i ponownie w 1995 stworzył Lancia di Luce w Terni , imponujący obelisk ze stali , chromu i miedzi , który symbolizuje ewolucję technologiczną. miasta i jego słynnych hut.

W 1996 roku praca Kula z kulą o średnicy ponad trzech metrów została umieszczona na placu Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku , a w 1998 roku zaprojektował portal katedry w Cefal na Sycylii .

Jego prace (ołtarz i krzyż nad nim) znajdują się w kościele Sant'Anna di Sciara (Sycylia) wykonane w 1986 roku, prace wykonane później z innych materiałów także w kościele Ojca Pio oraz Duża kula z brązu , obecna w plac nad brzegiem morza w Pesaro .

W grudniu 2007 roku powstała praca Cuneo ze strzałami , która została umieszczona w Turynie , przed siedzibą SMAT , z okazji stulecia firmy.

W latach 1977-1991 autor podarował zbiorom CSAC , Centro Studi i Archivio della Comunicazione (ośrodek archiwalno-badawczy Uniwersytetu w Parmie) bogatą grupę prac aktem publicznym , składającą się z 33 rzeźb (z czego 21 zdobi korytarze i sala główna Palazzo Uniwersytetu w Parmie ), 47 prac na papierze oraz 23 klejnoty i medale [13] . Fundusz ten jest publiczny iw pełni dostępny.

Rzeźba z brązu na nabrzeżu Pesaro
Opera Il Klin ze strzałkami w Turynie , przed biurami SMAT

Główne eksponaty

Wśród najważniejszych wystaw osobistych poświęconych rzeźbiarzowi na świecie należy pamiętać, że w Rotonda della Besana w Mediolanie ( 1974 ), w Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris ( 1976 ), w Forte Belvedere we Florencji ( 1984 ), w Palazzo dei Diamonds of Ferrara ( 1987 ), w skansenie Hakone , w Japonii ( 1994 ), w Rocca Malatestiana w Cesena ( 1995 ), w Muzeum Miasta Rimini( 1995 ), w Galerii Marlborough w Nowym Jorku ( 1996 ), w San Leo ( 1997 ), w Torre di Guevara na Ischii w 2003 , w Palazzo Crepadona w Belluno ( 2006 ), w Fortezza del Priamar w Savonie ( 2007 ) . Prowadził wystawy objazdowe w muzeach europejskich, amerykańskich, australijskich i japońskich. W 2008 roku w Orta San Giulio w prowincji Novara odbyła się wystawa jego rzeźb „en plein air” .

Nagrody

Długa kariera Pomodoro została doceniona i nagrodzona:

Honory i nagrody

Otrzymał „Honorowy stopień w zakresie listów z Trinity College of University of Dublin , przed którym stoi jego pomnik, podarowany właśnie na tę okazję, oraz honorowy w dziedzinie architektury i inżynierii z University of Ancona , a w w tym samym roku otrzymał „ Nagrodę Ubu ” za scenografie „W samotności pól bawełny” Bernarda-Marie Koltèsa . Od 1993 roku jest honorowym członkiem Akademii Brera w Mediolanie , a od 1994 roku otrzymał NagrodęPrezydencja Rady Ministrów . Za zasługi osiągnięte w ramach działalności artystycznej został również wybrany na zwyczajnego akademika przez Akademię Rysunków we Florencji. W 1990 otrzymał nagrodę Ubu za najlepszą scenografię do spektaklu I paraventi Jeana Geneta . Nagrodę zdobył w sezonie 1991/1992 za sztukę W samotności pól bawełny Bernarda -Marie Koltèsa .

Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Włoskiej - wstążka do munduru zwykłego Kawaler Wielkiego Krzyża Orderu Zasługi Republiki Włoskiej
- 26 czerwca 1996 [14]
Złoty medal „Zasłużony dla kultury i sztuki” - wstążka do munduru zwykłego Złoty medal za Zasłużony dla Kultury i Sztuki
- 17 czerwca 2005 [15]

Pracuje

Rzeźby

  • Księżyc, słońce, wieża , 1955
  • Krajobraz ze słońcem w dole , 1955
  • Odżywianie słoneczne , 1956
  • Czarny ogród , 1956
  • Tablica znaków , 1957, II, 1957
  • Blaszany hołd dla Kafki, 1957
  • Mur , 1957
  • Horyzont , 1957, II, 1957
  • Wybór , 1957
  • Miejsce Północy , 1957
  • Duża tablica pamięci , 1959-1965
  • Kostka , 1961-1962
  • Kolumna podróżnika , brąz, 1962, Spoleto
  • Radar nr. 1 , 1962
  • Kula z kulą , 1963
  • Kula nr. 1 , 1963
  • Kula , 1964
  • Kula nr. 5 , 1965
  • List do K. , 1965
  • Duża kula , 1966-1967, Rzym , Piazzale della Farnesina
  • Wielkie słuchanie , 1967-1968
  • Rotante minor , 1968-1972, Pieve di Cento , MAGI '900
  • Disco Grande , brąz, 1980, Mediolan, Piazza Meda
  • Ruchy upadku , 1980, Gallarate, Largo Camussi
  • Cippo , ja, 1983-1984
  • Papirus , 1984
  • Uderzenie skrzydeł , 1984
  • Aukcja nieba, XX , 1980-1985
  • Żyroskop , I, 1986-1987
  • Berło , I, II, III, IV, V, 1987-1988
  • Kiosk , 1991
  • Prasa rotacyjna Babylon , 1991
  • Źródła badań , 1993, brąz, Genua, Centrum Zaawansowanej Biotechnologii - IST
  • Arco , 1995, ceramika Castellamonte (TO) i czerwona ziemia
  • Lancia di luce , stal, chrom i miedź, 1995, Terni
  • Bitwy , 1995
  • Wejście do labiryntu , 1995
  • XX wiek , 2000-2002, brąz, Rzym, piazzale Pier Luigi Nervi
  • Punkt Kosmiczny , 2003
  • Bramy księżyca i słońca , 2003-2004
  • Relief III , 2009
  • Kontinuum X , 2010
  • Progresja i zastój , badanie, 2011
  • Dyskoteka , 2011
  • Kula , 2013

Projekty architektoniczne

  • Projekt nowego cmentarza w Urbino, 1973
  • Namiot fort, 1975-1980
  • Brama Europy, 1978-79
  • Piramida Umysłu, 1986
  • Długie koncentryczne tory, 1986
  • Papirus dla Darmstadt, studio, 1988-1989
  • Punta d'oro, studium, 1992
  • Pamięci Giovanniego Falcone, studio, 1992
  • Drzwi królów katedry w Cefal studio II, 1997-1998
  • Miejsce ciszy, 1999
  • Miejsce Strzały, 2005

Projekty sceniczne

W swojej długiej i prestiżowej karierze Pomodoro poświęcił się także scenografii teatralnej, tworząc scenografie do wielkich spektakli, m.in.:

Grafika

  • Kula, 1964-1999
  • Kula, 1964-1999
  • Kronika 6: Francesco Leonetti, 1977
  • Kronika 3: Ugo Mulas, 1977
  • Kronika 2: Gastone Novelli, 1977
  • List z pochodzeniem, 1977
  • List z serca, 1977
  • Obraz przekrojowy, 1977
  • Ślady I, 1998
  • Sen V, 1988-1993
  • Sen VII, 1988-1993
  • Ślady III, 1998
  • Ślady II, 1998
  • Ślady III, 1998
  • Ślady IV, 1998
  • Ślady V, 1998
  • Ślady VI, 1998
  • Ślady VII, 1998
  • Stela I, IV, 1999
  • Słoneczna strona, 2002
  • Fragment I, II, III, IV, V, VI, VII 2004
  • Odcisk, 2004
  • Na Nowy Rok 2006
  • Bez tytułu, 2007
  • Na Nowy Rok, 2008
  • Na Nowy Rok 2012

Notatka

  1. ^ http://www.melzifineart.com/arnaldo-pomodoro-it
  2. ^ http://www.archimagazine.com/bpomodoro.htm
  3. ^ a b c Kopia archiwalna ( PDF ) na stronie arnaldopomodoro.it . Pobrano 11 stycznia 2017 r. (Zarchiwizowane z oryginału 10 stycznia 2017 r.) .
  4. ^ http://www.mosaico-cem.it/ Archive/il-ritrato/pomodoro-uomo-dellanno-di-amata
  5. ^ a b c Kopia archiwalna , na italarte.it . Pobrano 11 stycznia 2017 r. (Zarchiwizowane z oryginału 13 stycznia 2017 r.) .
  6. ^ http://www.artemodernaarte.com/artisti/vedi_artista.asp?arti=307
  7. ^ Kopia archiwalna , na spac.pu.it. Pobrano 11 stycznia 2017 r. (Zarchiwizowane z oryginału 13 stycznia 2017 r.) .
  8. ^ Kopia archiwalna , na tornabuoniarte.it . Pobrano 11 stycznia 2017 r. (Zarchiwizowane z oryginału 13 stycznia 2017 r.) .
  9. ^ http://libreriamo.it/curiosiamo/equilibrio-geometrie-e-complessita-nascosta-nelle-sculture-di-arnaldo-pomodoro/
  10. ^ https://1fteam4.wordpress.com/2013/05/02/sfera-con-sfera-di-arnaldo-pomodoro/
  11. ^ Arnaldo Pomodoro , pod redakcją Rudy Chiappini, red. Skira
  12. ^ http://staglieno.com/wp-content/uploads/2015/06/Secolo-XIX-16-Maggio-2013-Giovedi.pdf
  13. ^ http://samha207.unipr.it/samirafe/loadcard.do?id_card=17117&force=1
  14. ^ Strona Quirinale: zdobiony detal.
  15. ^ Strona Quirinale: zdobiony detal.

Bibliografia

  • Guido Ballo, Od poetyki znaku do ciągłej obecności. Arnaldo i Giò Pomodoro , wydawca Luigi Maestri, Mediolan, 1962
  • Arnaldo Pomodoro, Książka rzeźb Arnaldo Pomodoro , obrazy Ugo Mulas, rozmowa z Francesco Leonettim, przemówienia Guido Ballo, Alberto Boatto, Gillo Dorfles, prezentacja Sam Hunter, Mediolan, G. Mazzotta, 1974 i wydania kolejne;
  • Giulio Carlo Argan, Contemporary Masters: Arnaldo Pomodoro , Vanessa, Mediolan, 1978
  • Gualtiero Schönenberger, Kula Arnaldo Pomodoro , Interprogramme, Lugano, 1981
  • Sam Hunter, Arnaldo Pomodoro , Abbeville Press, Nowy Jork, 1982
  • Guido Ballo, rodowód Boccioniego Romagna i rzeźba hołdująca Arnaldo Pomodoro , wydawca Gabriele Mazzotta, Mediolan, 1984
  • Arnaldo Pomodoro w Forte di Belvedere , obrazy Carlo Orsi, teksty Giulio Carlo Argan i Italo Mussa, De Luca Editore, Rzym, 1986
  • Colpo d'ala Arnaldo Pomodoro , teksty Giovanniego Carandente i Italo Mussy, Fratelli Palombi, Rzym, 1988
  • Giovanni Carandente, The Solar Disc Arnaldo Pomodoro , wydawca Franco Maria Ricci, Parma, 1989
  • Sztuka długa , rozmowa Arnaldo Pomodoro i Francesco Leonettiego, Feltrinelli, Mediolan, 1992
  • Sam Hunter, Arnaldo Pomodoro , Fratelli Fabbri Editori, Mediolan, 1995
  • Arnaldo Pomodoro 'Sphere into a Sphere' dla Kwatery Głównej ONZ , tekst Sama Huntera, Il Cigno Galileo Galilei, Rzym, 1997
  • Arnaldo Pomodoro. Łuk w niebie . Castellamonte , tekst Luciano Caprile , prezentacja Aldo Moretto, Miasto Castellamonte, Castellamonte, 1998
  • Pisma krytyczne dla Arnaldo Pomodoro i prace artysty (1955-2000), pod redakcją Laury Berry i Bitty Leonetti, Lupetti Editori di Comunicazione, Mediolan, 2000
  • Arnaldo Pomodoro w ogrodach Palais-Royal w Paryżu , teksty Carlo Bertelli, Pierre Restany, Jacqueline Risset, fotografie Paolo Mussat Sartor, Skira, Mediolan, 2003
  • Arnaldo Pomodoro i Muzeum Poldi Pezzoli. Pokój z bronią , teksty Vittorio Fagone, Silvio Leydi, Alessandra Mottola Molfino, Angela Vettese, Annalisa Zanni, Olivares, Mediolan, 2004
  • Arnaldo Pomodoro. Katalog raisonné rzeźby , pod redakcją Flaminio Gualdoni, z tekstami Giovanniego Carandente, Gillo Dorfles, Sam Hunter, Arturo Carlo Quintavalle, Skira, Mediolan, 2007
  • Źródło dynamiczne , teksty Arnaldo Pomodoro i Mariny Paglieri, SMAT, Turyn, 2007
  • Ugo Mulas fotografie Arnaldo Pomodoro , teksty Antonia Mulas, Arnaldo Pomodoro, Angela Vettese, fotografie Ugo Mulas, Arnaldo Pomodoro i Olivares Foundation, Mediolan, 2008
  • Arnaldo Pomodoro, uniwersalna typografia. Dialog z Aldo Nove. alfabeta2 n.2, październik 2010, s. 23
  • Aldo Colonetti , Rzeźba a architektura . alfabeta2 n.2, październik 2010, s. 26
  • Arnaldo Pomodoro w San Marino , pod redakcją Armando Ginesi, Ente Cassa di Faetano, San Marino, 2010
  • Arnaldo Pomodoro. Wielki Portal Marco Polo , teksty Bruno Corà, Huang Du, Victoria Lu, Umberto Vattani, Wu Zhiqiang, fotografie Luciano Romano i Carlo Orsi, Skira, Mediolan, 2010
  • Flaminio Gualdoni, Vicolo dei Lavandai. Dialog z Arnaldo Pomodoro , współczesne confine, Monghidoro, 2012
  • Arnaldo Pomodoro. Teatr rzeźbiony Antonio Calbiego, współredagowany przez Feltrinelli i Fundację Arnaldo Pomodoro, Mediolan, 2012
  • Arnaldo Pomodoro. Pancerz żółwia. Piwnica Tenuta Castelbuono , pod redakcją Aldo Colonetti, fotografie Antonia Mulas i Pietro Carrieri, pisma Aldo Colonetti, Gillo Dorfles, Gianni Fabrizio, Gino Lunelli, Marcello Lunelli, Arnaldo Pomodoro, Editrice Compositori, Bolonia, 2012
  • Vittoria Crespi Morbio, Tomato alla Scala , Amici della Scala i Umberto Allemandi & C., Mediolan, 2013
  • Arnaldo Pomodoro , Kształt, znak, przestrzeń. Pisma i deklaracje o sztuce, red. Stefano Esengrini, wydawca Maretti, Falciano, Republika San Marino, 2014
  • Wiersze dla Arnaldo Pomodoro pod redakcją Bitty Leonetti i Eugenio Alberti Schatza, wstęp Paolo Di Stefano, wiersze Nanni Balestrini, Guido Ballo, Tonino Guerra, Emilio Isgrò, Francesco Leonetti, Sergio Dangelo (Jean Michel), Aldo Nove, Frank O ' Hara, Roberto Sanesi, Evelina Schatz, Miklos N. Varga, Gli Ori, Pistoia, 2016

Inne projekty

Inne projekty

Zewnętrzne linki