Acadia
Acadia - Flaga
Stany Kanada Kanada Stany Zjednoczone
Stany Zjednoczone 
Regiony * Nowa Szkocja
Nazwij mieszkańców Akadyjczycy
acadians.png
Społeczności akadyjskie dzisiaj

Region Acadia ( AFI : / aˈkadja / [1] ; w języku francuskim Acadie ) to obszar Ameryki Północnej na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego . Jego dokładne granice geograficzne mogą się różnić, ale w najszerszym znaczeniu obejmuje nadmorskie prowincje Kanady ( Nowa Szkocja , Nowy Brunszwik i Wyspa Księcia Edwarda ), Półwysep Gaspé w Quebecu i Maine na zachód od rzeki Kennebec .

Uważa się, że pochodzenie nazwy Acadia jest związane z odkrywcą Giovanni da Verrazzano , który użył jej po raz pierwszy w 1524 roku , jako związany z greckim regionem Arkadii , krajem obfitości. Inna teoria łączy tę nazwę z terminem języka mi'kmaq algatig lub larcadie , co oznacza „miejsce wiejskie” lub z języka malecytów quoddy , co oznacza „urodzajne miejsce”.

Historia

Przebudowa domu Champlaina w Port Royal

Obecna kanadyjska prowincja Nowa Szkocja została po raz pierwszy skolonizowana przez Francuzów , kierowanych przez dżentelmena hugenotów , Pierre'a Dugua de Mons , któremu towarzyszył Samuel de Champlain . Początkowo ( 1604 ) wylądowali w zatoce Passamaquoddy . Później założyli swoją stolicę w Port Royal , u ujścia rzeki La Have ( 1605 ), ale w 1610 kolonia przeniosła się do Annapolis Royal . Osadnicy pochodzili głównie z zachodniej Francji ( Berry , Poitou iTurenia ). Ci pierwsi osadnicy urodzili Nową Francję i byli znani jako Akadyjczycy .

Anglia również miała w tym czasie pewne cele na tym terytorium. W 1621 r. Jakub I przydzielił go wbrew wszelkim prawom, wraz z innymi ziemiami, szkockim osadnikom , nadając mu górnolotną nazwę Nowa Szkocja. Kiedy Giacomo zmarł, brytyjskie cele przejął jego syn Karol I. Tymczasem w latach 1632-1635 Francja wysłała kolejnych 300 kolonistów. Francuzi przejęli kontrolę nad terytorium Mikmaka , aw 1654 król Ludwik XIV mianował Mikołaja Denysjako gubernator Akadii i dał im ziemię i prawa do wszystkich kopalń. Terytorium zostało podbite przez angielskich kolonistów podczas wojny Wielkiego Sojuszu ( 1688-1697 ) , ale wróciło do Francji na mocy traktatów pokojowych. Został ponownie przejęty przez Brytyjczyków podczas wojny o sukcesję hiszpańską , a jego podbój został potwierdzony traktatem w Utrechcie z 1713 roku .

Le grand dérangement , na obrazie Charlesa Williama Jefferysa : Pułkownik Winslow odczytuje rozkaz Akadyjczykom z Grand-Pré

Po tej klęsce Francja zbudowała fortecę Louisbourg na Île Royale (obecnie Wyspa Cape Breton ), kardynalnym miejscu dla ruchu morskiego do Quebecu , w oczekiwaniu na nową możliwą wojnę. Po podpisaniu pokoju z Francją Brytyjczycy poddali terytorium, a Szkoci musieli porzucić swoje misje, zanim powstała kolonia. Francuska twierdza Louisbourg została podbita przez brytyjsko-amerykańskie siły kontynentalne, ale potem wróciła do Francji. Wpadła z powrotem w ręce angielskie po podboju Quebecu .

Brytyjczycy obawiali się, że Akadyjczycy, którzy przeszli pod brytyjską suwerenność, którym uniemożliwiono emigrację na pozostałe terytoria francuskie, mogą nie być lojalni w czasie wojny. Domagali się od nich przysięgi wierności, a następnie udziału w konflikcie przeciwko Francuzom i mnożyli szykany. Ostatecznie angielski gubernator Monkton kazał zniszczyć 6000 akadyjskich domów w 1755 i wypędzić mieszkańców: ten epizod jest pamiętany jako wielka deportacja ( Le grand dérangement ) Akadyjczyków . Część z nich została zmuszona do emigracji do angielskich kolonii na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, innych uwięziono i wywieziono do Anglii. Rodziny często były rozdzielane. Wielu zmarło w wyniku epidemii lub deprywacji podczas exodusu. Po traktacie paryskim z 1763 r. niektórzy Akadyjczycy wyjechali do francuskiej kolonii Luizjany (gdzie stali się założycielami kultury Cajun ), podczas gdy inni schronili się we Francji, zwłaszcza w Belle-Île-en-Mer i w twierdzy hugenotów z Nantes . Francuskie wyspy Saint-Pierre i Miquelon , w pobliżu Nowej Fundlandii , również stały się schronieniem dla wielu rodzin akadyjskich, chociaż wiele z nich zostało ponownie wygnanych przez Brytyjczyków w 1778 i 1793 roku.. W Maine i Quebecu mieszkają w równym stopniu ludzie pochodzenia akadyjskiego .

Flaga Akadii, przyjęta w 1884 r.

Jednak po 1764 roku Akadyjczycy otrzymali pozwolenie na ponowne osiedlenie się w Nowej Szkocji. I odwrotnie, uniemożliwiono im koncentrację więcej niż pewnej liczby w tym samym okręgu. Początkowo rolnicy, nie mając ziemi do uprawy, byli często zmuszani do zostania rybakami. Osiedlili się głównie na północnym wybrzeżu kontynentalnej części Nowej Szkocji (obecnie Nowy Brunszwik ).

15 sierpnia 2004 r., z okazji 400. rocznicy założenia Acadia (i jednocześnie w święto Wniebowzięcia ), zakończył się III Światowy Kongres Akadyjski .

Kultura

Języki

Rozróżnia się francuski akadyjski i chiac , w którym miesza się angielskie słowa i konstrukcje.

Literatura

Notatka

Powiązane przedmioty

Inne projekty

Inne projekty

Zewnętrzne linki